ဓါတ္လံုး သမိုင္း

ေရွးၿမန္မာေတြမွာ အက်င့္တခုရွိတယ္ … သူတို႔ ဘာမွန္းမသိဘူး … ဘယ္လိုလုပ္ရမွန္းမသိတဲ့ အရာေတြဆိုရင္ ေရွ႔မွာ “ဓါတ္” ဆိုတာႀကီးကို ထည့္ထည့္ပစ္တတ္ႀကတယ္ …

ဘာမွန္းမသိတဲ့ အၿပားႀကီးမို႔ ဓါတ္ၿပားတဲ့ … အဲဒီဓါတ္ၿပားကို စက္ထဲထည့္ .. အသံၿမည္ေအာင္လုပ္လို႔ရတဲ့စက္ကို ဓါတ္စက္တဲ့ … ဘယ္လိုမွန္းမသိပဲ အဲဒီအခန္းေလးထဲ ၀င္လိုက္ရင္ ေအာ္တိုမစ္တစ္ ေနာက္တထပ္ကိုေရာက္သြားတဲ့ ေလွကားက်ေတာ့ .. ဓါတ္ေလွကားတဲ့ … ဒီအလံုးေလးကေန မီးလင္းသဟ ဆိုၿပီးေတာ့ ဓါတ္မီးတဲ့ … အဲဒီအလံုးေလး တပ္ထားတဲ့တိုင္က်ေတာ့ ဓါတ္တိုင္တဲ့ …

အမ်ားႀကီးပဲ အမ်ားႀကီးပဲ .. အဲလို.. ၿမန္မာစကားမွာ .. ဓါတ္ဆိုတဲ့ အသံုးႏွဳန္းေတြ … အကုန္လံုး ဘာမွန္းမသိရင္ ဓါတ္ ပစ္လိုက္ႀကတာခ်ည္းပဲ …

အဲဒီလိုပဲ .. ေရွးၿမန္မာႀကီးေတြက… အဂၢိရတ္ပညာမွာလဲ …. ဘာအလံုးေလးမွန္းေတာ့ မသိဘူး … ဒါေပမယ့္ ဒီအလံုးေလးက စြမ္းသဟ ဆိုၿပီး ဓါတ္လံုးဆိုတာ ၿဖစ္လာပါသတဲ့ …
ဓါတ္လံုးဆိုတဲ့ ထိုအလံုးကေလးဟာလည္း … အဂၢိရတ္ဆရာေတြရဲ႔ အလိုအရ … ေတာ္ေတာ္ကို စြမ္းသတဲ့ .. သူ႔သမိုင္းကလဲ မေသးဘူး …

ေရွးတံုးက ပုဂံၿပည္မွာ … မင္းဆရာ (ဒီေခတ္ ဘဘေတြကိုးကြယ္ေနတဲ့ ဘိုးေတာ္လိုမ်ိဴးေပါ့) ရွင္မထီးဆိုတာ ရွိသတဲ့ … ေန႔တိုင္း ဖိုထိုးေနေတာ့ သူ႔အတြက္ခ်ည္းပဲ မီးေသြးဖိုး လံုဖိုး ေတာ္ေတာ္ကုန္သတဲ့ … လူေတြကလဲ မင္းဆရာဆိုေတာ့ မေၿပာရဲႀကဘူးေပါ့ … ဒီလိုနဲ႔ ပုဂံၿပည္ ရွင္မထီးလက္ခ်က္နဲ႔ ေဒ၀ါလီခံရကိန္း နီးလာသတဲ့ … လူေတြကလဲ ဆူလာႀကေတာ့ .. ဘုရင္လဲ မတတ္သာေတာ့ပဲ လူေတြ ေဒါသေၿပေအာင္ ရွင္မထီးရဲ႔ မ်က္လံုး၂ဖက္ကို ေဖာက္လိုက္ရသတဲ့ …

အဲဒီေတာ့ ရွင္မထီးလဲ စိတ္နာနာနဲ႔ … ဟြန္႔ သြားေရာ့ဆိုၿပီး .. ဓါတ္လံုးကို ခ်ီးတြင္းထဲ လႊင့္ပစ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ … ဓါတ္ေအာင္သြားသတဲ့ … အဲဒီအခါမွာ သူ႔ရဲ႔ အတတ္ပညာနဲ႔ ေပါကၠံရာမ ၿပည္ေတာ္ႀကီးအေပၚ ေရႊမိုးေငြမိုးႀကီး ရြာခ်လိုက္တယ္တဲ့ … အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ပုဂံၿပည္သူေတြ .. ကိုးကိုးတန္ ညိဳးညိဳးညံ လွည္း၀င္ရိုးသံ တညံညံ ပုဂံဘုရားေပါင္းလို႔ဆိုတဲ့ ဘုရားေတြ တည္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မုဆိုးမပါမက်န္ ခ်မ္းသာသြားသတဲ့ …

ကဲ ဒါကေတာ့ ဟုတ္ေသာ္ရွိ မဟုတ္ေသာ္ရွိ … အဂၢိရတ္ပညာ alchemy နဲ႔ ပက္သက္ၿပီး .. သူေၿပာခဲ့တဲ့ ဒ႑ာရီေပါ့ …

ဒ႑ာရီဆိုလို႔လဲ မဟုတ္ဖူးမထင္ေနနဲ႔ဦး … ဟုတ္တယ္လို႔လဲက်ေနာ္မေၿပာဘူးေနာ့ … ခ်င့္ၿပီးေတာ့ ယံုႀကေပါ့ … ေရႊတိဂံဘုရားထီးေတာ္မွေတာင္ … သံေသ ၿပဒါးေသ ရုပ္ပြားေတာ္ေလးေတြ ရွိေသးတာပဲ မဟုတ္လား … ဒါေပမယ့္လဲဆိုသလိုေပါ့ေလ ခၽြင္းခ်က္ေလးေတြေတာ့ ရွိေသးတာေပါ့ … ေရွးစကားအရ ၿပဒါးေသ တၿပည္၀ … သံေသ တေဆြ၀ လို႔ ဆိုတယ္မဟုတ္လား … ဒီေတာ့ ဒို႔တိုင္းၿပည္ႀကီးလဲ သံေသ ၿပဒါးေသေတြ ရွိရက္နဲ႔ … မေၿပာေတာ့ပါဘူးေလ … အဲဒီေတာ့ ေစာေစာက ေၿပာတဲ့အတိုင္း ခ်င့္ယံုႀကေပါ့ …

က်ေနာ့္အယူဆအရ ဆိုရင္လား …. ဓါတု ဓါတ္ၿပဳမွဳ သက္သက္ထက္ ဘာမွ မပိုပါဘူး … ဓါတ္သေဘာအရ စိန္နဲ႔ မီးေသြးဟာ ကာဗြန္ဓါတ္ခ်င္း အတူတူပဲ … ကာဗြန္ကို ေၿမေအာက္ထဲမွာ ဖိအားနဲ႔ အပူခ်ိန္ေႀကာင့္ စိန္ၿဖစ္လာတာလို႔ေတာင္ ဆိုႀကေသးတယ္ေလ …

ဒီလိုပါပဲ ..
ေရွးအဂၢိရတ္ဆရာေတြ ကြမ္းတေထြးေထြး ေခၽြးတလံုးလံုးနဲ႔ ဖားဖိုႀကီး တရွဴးရွဴးနဲ႔ ဂါထာ မႏၱန္ေတြ ဘာေတြရြတ္ၿပီးထိုးႀကတဲ့ ေဘာ္ ဒန္ သံ ေရႊ ဒီေလးေထြ ဆိုတာေတြကလဲ ဒါေတြပါပဲ .. ဓါတ္ၿပဳမယ့္ ပစၥၫ္းေတြေပါ့ … ဖားဖိုက အပူခ်ိန္နဲ႔ ဖိအားေႀကာင့္ ဓါတ္ေတြ ေၿပာင္းသြားတာပဲ … ဖားဖိုထဲမွာ ဖိုဆရာရဲ့ကြမ္းေသြးနဲ႔ ဂ်ီးေတြေတာင္ ပါရင္ပါသြားဦးမယ္ .. မေၿပာတတ္ဖူး ... ခ်ဥ္တြင္းနဲ႔ ခ်ီးတြင္းမွားလို႔ေတာင္ ဓါတ္ေအာင္ေသးတာပဲ မဟုတ္လား ...

မၿမင္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းအားေတြ ဘာေတြ ေၿပာမေနနဲ႔ … မၿမင္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းအားဆိုလို႔ .. ဖားဖိုကို ေဆာင့္နင္းလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေလလည္ထြက္သြားတဲ့အီးပဲ ရွိမယ္ …

အမွန္ေတာ့ ေရွးေရွးကလဲ ဓါတ္ေအာင္တယ္ ဘာတယ္ဆိုတာ ရွိမွာပါ … ေရွးလူႀကီးေတြ ရမ္းတီးရင္းနဲ႔ ဓါတ္ၿပဳမယ့္ ပစၥည္းအခ်ိဳးက် မွန္သြားလို႔ ..ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ ေရႊေငြ ၿဖစ္လာတယ္ … အဲဒါကိုပဲ ေရွးလူႀကီးေတြက ကိုယ္နားလည္သလို အခ်ိဳးဆေတြနဲ႔ ေရးေပးခဲ့တယ္ … ေနာက္လူေတြကလဲ ကိုယ္လိုသလို ဆြဲယူၿပီးေတြးႀကတယ္ … ေရႊေလးေငြေလးေကၽြးလိုက္ .. မေအာင္ၿမင္ဘူး .. ဒီလိုနဲ႔ ဖိုဆရာလိုလိုဘာလိုလို ဓါတ္လံုးေလး တကိုင္ကုိင္နဲ႔ .. လံုးခ်ာလည္လိုက္ေနခဲ့တာပဲမွလား …

ဒီေတာ့ .. နဲနဲမ်ားသြားၿပိ .. ၿပန္ၿပီး အဆံုးသတ္မယ္ … က်ေနာ္ ေၿပာခ်င္တဲ့ ဓါတ္လံုးဆိုတာလဲ ဒါပဲ … ဓါတ္လံုးကို ပြတ္ရင္ ေၿပာင္မွာေပါ့ .. ေဆာင္ထားရင္ ေလးမွာေပါ့ … ေရစိမ္ေသာက္ေတာ့ .. နံပတ္တူးေလး သြားမွာေပါ့ … ဒီထက္ပိုၿပီးေတာ့ ဘာမွသိပ္မထူးပါဘူးဗ်ာ .. ဟဲဟဲ …