အဲဒီ သရဲဆိုတာကလဲ ဘာျဖစ္လို႔ရယ္ေတာ့ မသိဘူး ... တခါမွေတာ့ အေျခာက္မခံဖူးဘူး ... ငယ္ငယ္က စာႀကည့္ေတာ့ လူရိုးေခါင္းေပၚ ဖေယာင္းတိုင္ထြန္းၿပီး စာႀကည့္ခဲ့တာပဲ .. အမ၀မ္းကဲြ ေဆးေက်ာင္းတက္တုန္းက လူလက္ဖ်ံရုိးေတြကိုလဲ ဗံုတီးခဲ့တာပဲ .. က်ေနာ္တို႔ အဖြဲ႔ေတြက ရႊတ္ေနာက္ေနာက္ေတြ ... halloween မွာ အေလာင္းစားလုပ္တာ က်ေနာ္ရံွဳးလို႔သခ်ိဳင္းကုန္းမွာ ဘာဂါထိုင္စားခဲ့ရဖူးတယ္ ... တနာရီတိတိ ... း( (အဲဒီအေႀကာင္း ေနာက္မွ ေရးဦးမယ္) .. အစံုပဲေပါ့ အဲလိုဟာေတြ ....
ထားပါေတာ့ .. ခုနက ေျပာခ်င္တာကို ဆက္မယ္ ...
အဲဒီသရဲပံုျပင္ေတြ ... မနက္ အိပ္ရာထထခ်င္းကေန စဖတ္လိုက္တာ ညမိုးခ်ဳပ္ .. တခါတေလ ဇြဲေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ဖတ္ေနတာ မနက္ မိုးလင္းတယ္ ...
လူက သရဲပံုျပင္ သရဲကားေတြကို ၃ ၄ရက္ေလာက္ ဆက္တုိက္ႀကည့္ထားတဲ့ အရွိန္ေႀကာင့္လား မသိဘူး ... ကိုယ္တေယာက္ထဲ ရွိေနတုန္းဆိုရင္ ဟိုနားေလးမွာ အရိပ္ကေလး ေတြ႔လိုက္သလိုလို ေျခသံေလး ႀကားလိုက္သလိုလို ျဖစ္လာတယ္ ...
အဲဒါနဲ႔ မေန႔ညကေပါ့ ... ညသန္းေခါင္း သရဲပံုျပင္ ဖတ္ေနတယ္ ... ၃နာရီေလာက္ ရွိၿပီ .. အားလံုး တိတ္ဆိတ္ေနတာပဲ ... ပံုျပင္ကလဲ ေကာင္းေနတယ္ .. အေရးသားက ေကာင္းေတာ့ ..
ၿပီးေတာ့ အခန္းဆက္ဆိုေတာ့ ပံုျပင္ထဲမွာ ေမ်ာေနတုန္း .. အခန္း တံခါးကို တေဒါက္ေဒါက္လာေခါက္တယ္ ... ဒီအခ်ိန္ႀကီး ဘယ္သူပါလိမ့္လို႔ စဥ္းစားေနတုန္း တေဒါက္ေဒါက္နဲ႔ ထပ္ေခါက္တယ္ ... တံခါးကို ဖြင့္ေပးလုိက္ေတာ့ အျပင္မွာ ဘယ္သူမွမရွိ ...
ဟုတ္ေတာ့ ဟုတ္ေနၿပီ .. တသက္နဲ႔ တကိုယ္ ဒီတခါေတာ့ သရဲ အေျခာက္ခံရၿပီေပါ့ ... ခုနကလဲ အိမ္သာနားက ျဖတ္သြားတုန္း လူရိပ္လိုလို ဘာလိုလို ေတြ႔လိုက္သလိုပဲ ... အဲဒီမတိုင္ခင္က အေဖ့ကို ဖုန္းဆက္တယ္ ... လိုင္းကမႀကည္ေတာ့ ညအေမွာင္ထဲမွာ လမ္းဖက္ ထြက္ဆက္တယ္ ... အေဖက ေဗဒင္ထဲမွာ ကံနိမ့္ေနတယ္ .... ညဥ့္နက္သန္းေခါင္ အျပင္မထြက္နဲ႔ ဘာညာနဲ႔ ေျပာတယ္ဆုိေတာ့မွ ကိုယ္လဲ အိမ္အျပင္ေရာက္ေနတာ သတိထားမိတယ္ ... ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ကိုယ္ဖုန္းေျပာေနတာ သိပ္ပင္ႀကီးေတြနားမွာ ... ကိုယ့္ဟာကိုယ္ဆို သတိထားမိမွာမဟုတ္ဖူး ... အေဖသတိေပးေတာ့မွာ လွည့္ႀကည့္လိုက္တာ သစ္ပင္ေတြက တရွဲရွဲနဲ႔ လွဳပ္လာေရာ ... ႀကက္သီးေတြမ်ား ထလိုက္တာဗ်ာ ... ေမႊးညွင္းေလးေတြဆို ေထာင္ေနတာပဲ ... လက္က အသားေရကလဲ ေကာ္ပတ္စားလို႔ရသလား ေအာက္ေမ့ရတယ္ ... အဲေလာက္ တခါမွ ႀကက္သီးမထဖူးဘူး ... အဲဒါနဲ႔ လန္႔ၿပီး ကိုယ့္အခန္းကိုယ္ ျပန္ေျပးေတာ့တာပဲ ...
အဲဒါ ဖုန္းဆက္ေနတုန္းကေပါ့ ...
ခုနဟာကို ဆက္မယ္ ... အဲဒီ အျပင္မွာ ဖုန္းဆက္တာရယ္ .. အရိပ္လိုလိုဟာႀကီး ေတြ႔တာရယ္ ျဖစ္ၿပီးပီ .. ခုေတာ့ သူ တံခါး ေခါက္ၿပီေပါ့ ... တံခါးဖြင့္ႀကည့္ေတာ ဘယ္သူမွ မရွိဆိုေတာ့ .. ဒီတခါေတာ့ ေသခ်ာၿပီဆိုၿပီး ကိုယ့္ကို္ယ္ကို အသင့္ျပင္တယ္ ... ဘယ္လိုျပင္တယ္ မွတ္လဲ ... အခန္းေထာင့္ ဓါးႀကီးကို ကိုင္ထားတာ .. ဟီး ...
သရဲက တံခါးထပ္ေခါက္ေရာ ... ဒီတခါေတာ့ ရဲေဆးတင္ၿပီး တံခါးဖြင့္တယ္ .. ဟုတ္ေနၿပီ .. ဘယ္သူမွ မရွိ ... လက္ထဲမွာကလဲ ဓါးႀကီးက အသင့္ .. အိမ္ေရွ႔ခန္းကလဲ ေမွာင္လို႔ ဘယ္သူမွ မရွိ ... အိမ္ျပင္တံခါးသြားဖြင့္တယ္ .. အဲဒီေတာ့မွ က်ေနာ့္အခန္းေဘးက ခ်ဳံပုတ္ထဲကေန မဲမဲ မဲမဲနဲ႔ ထြက္လာတာဗ်ာ ... က်ေနာ့္မွာ လက္ကသာ ဓါးႀကီးကိုင္ထားတာ လူက တုန္ေနၿပီ ... ထပ္ေျခာက္ရင္ ရွဴရွဴးပါ ထြက္က်ေတာ့မွာ ...
ၿပီးေတာ့မွ အဲဒီသရဲကို ေသခ်ာစိုက္ႀကည့္ေနရင္းနဲ႔ .. အမယ္ သရဲက စပ္ၿဖီးၿဖီးနဲ႔ဗ် ... ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲထဲမွာ အသားကလဲ မဲတာမွ နက္လို႔ .. ဒါေပမယ့္ သြားေလးက အေဖြးသားနဲ႔ .. မ်က္စိမွဳန္္တဲ့ က်ေနာ္ေတာင္ ျမင္ရတယ္ ... အဲဒီလိုနဲ႔ ျခဳံဖုတ္ထဲကေန အိမ္တံခါးေရွ႔ မီးေရာင္ေအာက္နား ေရာက္လာေရာ ... က်ေနာ္ကလဲ ဓါးကို အသင့္ျပင္လုိက္ၿပီ... အနားကပ္လာလို႔ကေတာ့ ခုတ္မွာပဲ .. သရဲေသာ ဘာေသာ မရဘူး ..
သရဲကလဲ မီးေရာင္ထဲမွာ က်ေနာ့္ဓါးကို ျမင္ေတာ့ လန္႔သြားတယ္ထင္တယ္... တခ်က္တန္႔သြားတယ္ ...
ၿပီးေတာ့မွ သရဲက အဲဒီေနရာကေနပဲ လွမ္းၿပီး Machaella ရွိလားတဲ့ .. သရဲက စကားေတာင္ ေျပာတယ္ဟ ... ဘယ္က မက္ေခလာလဲလို႔ဆုိေတာ့ ... နာမည္အျပည့္စံုေျပာျပေတာ့မွ အရင္က ဒီအခန္းမွာ ေနသြားတဲ့ ေကာင္မေလး ျဖစ္ေနတာကိုး ... အဲဒီေတာ့မွ က်ေနာ္လဲ သရဲမဟုတ္ေလာက္ဖူးဆိုၿပီး အိမ္ေရွ႔နား ထြက္လာႀကည့္ေတာ့မွ .. ဒီအေဆာင္၀င္းထဲမွာ အရင္ကေနဖူးတဲ့တေယာက္ျဖစ္ေနတာကိုး ...
ဖီဂ်ီကုလား .. အသားက မဲတာမွ ေျပာင္လုိ႔ ... အေဆာင္၀င္းထဲမွာ ေနသြားေတာ့ ... မရင္းႏွီးေပမယ့္ မ်က္မွန္းေတာ့ တန္းမိတယ္ ... ဒီေကာင္လဲ က်ေနာ့္ကို မွတ္မိသြားတယ္ထင္တယ္ ... ဘာလုပ္ေနတာလဲတဲ့ ဓါးႀကီးနဲ႔တဲ့ .. က်ေနာ္ကလဲ .. ဘာမွမဟုတ္သလို ေဖာေရွာလုပ္ရတာေပါ့ ...
ျဖစ္ပံုက သူက အဲဒီေကာင္မေလးကို လာရွာရင္း က်ေနာ့္အေဆာင္ေတြဖက္ ေရာက္လာတာ ... အရက္မူးလာလိမ့္မယ္ .. အရက္နံ႔ကို ေထာင္းေနတာပဲ ... ည ၃နာရီေလာက္ႀကီးဆိုေတာ့ အကုန္လံုးက အိပ္ေနႀကပီ .. အခန္းေတြက ေမွာင္လို႔ .. အဲဒီမွာ က်ေနာ့္အခန္းတခုထဲက ကြက္ၿပီး မီးလင္းေနတယ္ေလ ... အလုပ္ႀကီးအကုိင္ႀကီး သရဲပံုျပင္ဖတ္ေနတာ ... အဲဒါနဲ႔ သူလဲ ျပတင္းေပါက္ကို လာေခါက္တာ ...
ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ က်ေနာ့္အခန္းက အသံလံုတယ္ေလ .. ၿပီးေတာ့ ဟီတာဖြင့္ထားတာ ဟီတာက စုတ္ေနေတာ့ တဂ်ီဂ်ီနဲ႔ အသံျမည္ေနတာမွာ မွန္ျပတင္းေပါက္ကို ေခါက္တာကို တံခါးေခါက္တယ္မွတ္သြားတာ ...
အဲဒီကုလားသာ အဲဒီေကာင္မေလးရွိလားလို႔ မေမးပဲ က်ေနာ့္ဓါးႀကီးကိုုျမင္ၿပီး လန္႔ေျပးရင္ေတာ့ က်ေနာ္လဲ သရဲလာေျခာက္တယ္လို႔ တကယ္ထင္သြားမွာပဲ ...
ဒီလိုပါပဲ .. သရဲေတာ့ မဟုတ္လုိက္ပါဘူး ... ဒါေပမယ့္ လဲေပါ့ေလ ... တခ်ိန္မွာ ျပန္ေတြးရင္ ရီစရာေကာင္းမယ့္ အျဖစ္ပ်က္ေလးေတြေပါ့ ...
0 comments:
Post a Comment